گفتيم: اين سؤال را بايد با عمل پاسخ گفت، كه با سخن ممكن نيست.
اما با آن همه گرفتارى‌ها و اشتغالات مختلف و روز افزون، و با توجه به اين كه قرآن اقيانوس بيكرانى است كه به اين آسانى و بدون تجهيزات و وقت و فكر كافى نمى‌توان وارد آن شد كه «غرقه گشتند در اين راه بسى قوم دگر».
لذا با حسرت و اندوه بر ساحل اين دريا به امواج خروشان آن مى‌نگريستيم و حسرت مى‌خورديم.
ناگهان برقى در فكر جستن كرد و روزنه اميد و راه حل مسأله پيدا شد و آن استفاده از سيستم كار دسته‌جمعى بود، و جمعى از جوانان فاضل، با اخلاص و پژوهشگر و آگاه كه مصداق «عشرة كاملة» «١»
بودند رفيق راه شدند و با كوشش‌هاى شبانه‌روزى آميخته با خلوص آنها در مدت كوتاهى اين نهال به ثمر نشست و بسيار زودتر از آنچه انتظار مى‌رفت جلد اول به چاپ رسيد.
***
و براى اين كه هيچ نقطه مبهمى براى خوانندگان عزيز باقى نماند، طرز كار خود را در اينجا اجمالًا تشريح مى‌كنيم:
نخست آيات قرآن در بخش‌هاى مختلف ميان اين برادران محترم تقسيم مى‌شد و با راهنمائى‌هاى لازم قبلى تفاسير مختلفى كه منابع اصلى تفسير بود و به قلم محققان بزرگ اين فن اعم از شيعه و سنى نگاشته شده بود مورد بررسى قرار مى‌گرفت مانند:
تفسير «مجمع البيان» تأليف شيخ المفسرين محقق عاليقدر طبرسى.
و تفسير «انوار التنزيل» قاضى بيضاوى.
و تفسير «الدرّ المنثور» جلال الدين سيوطى.
و تفسير «برهان» نوشته محدث بحرانى.