تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٤٩
چنان كه «قاموس كتاب مقدس» مىنويسد: «اسرائيل به معنى كسى است كه بر خدا مظفر گشت»!
وى اضافه مىكند: «اين كلمه لقب يعقوب بن اسحاق است كه در هنگام مصارعه (كشتى گرفتن) با فرشته خدا به آن ملقب گرديد»!
همين نويسنده در ذيل كلمه «يعقوب» مىنويسد: «ثبات، استقامت و ايمان خود را ظاهر ساخت، در اين حال خداوند اسم وى را تغيير داده «اسرائيل» ناميد، و وعده داد كه پدر جمهور طوائف خواهد شد ... و ... بالاخره در كمال پيرى در گذشت، و مثل يكى از سلاطين دنيا مدفون گشت! و اسم يعقوب و اسرائيل بر تمام قومش اطلاق مىشود».
همچنين او در ذيل كلمه «اسرائيل» مىنويسد: «و اين اسم را موارد بسيار است چنان كه گاهى قصد از نسل اسرائيل و نسل يعقوب است». «١»
ولى دانشمندان ما مانند مفسر معروف «طبرسى» در «مجمع البيان» در اين باره چنين مىنويسد: «اسرائيل همان يعقوب فرزند اسحاق پسر ابراهيم عليهما السلام است ...» او مىگويد، «اسر» به معنى «عبد» و «ئيل» به معنى «اللّه» است، و اين كلمه مجموعاً معنى «عبداللّه» را مىبخشد.
بديهى است: داستان كشتى گرفتن اسرائيل با فرشته خداوند و يا با خود خداوند كه در «تورات» تحريفيافته كنونى ديده مىشود يك داستان ساختگى و كودكانه است كه از شأن يك كتاب آسمانى به كلى دور است و اين خود يكى از مدارك تحريف تورات كنونى است.
***