تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤
حقيقت قرآن به خوبى از آنها نمايان مىگردد و اين خود، مزيت بزرگى است كه فقط به قرآن اختصاص يافته و در هيچ كتاب علمى، سياسى و اقتصادى ديگر ديده نمىشود، بلى خواندن برخى از كتابها تأثيرات عميقى در ذهن انسان مىگذارد ولى هرگز با تأثير قرآن قابل مقايسه نيست، از اين جهت بايستى گفت:
مزاياى اوليه قرآن و اركان اساسى آن مربوط به حقيقت و احساسات پاك و عناوين برجسته مسائل و مضامين مهم آن است كه هيچ گونه شك و ترديد در آن راه نيافته و پايان تمام فضائل را كه موجد تكامل و سعادت بشرى است در بر داشته و آنها را به خوبى نشان مىدهد». «١»
٤- «جان ديونپورت» مؤلف كتاب «عذر تقصير به پيشگاه محمّد و قرآن» مىنويسد:
«قرآن به اندازهاى از نقائص مبرا و منزه است كه نيازمند كوچكترين تصحيح و اصلاحى نيست، ممكن است از اول تا به آخر آن خوانده شود بدون آن كه انسان كمترين ملالتى از آن احساس كند». «٢»
و باز او مىنويسد: «و همه، اين معنى را قبول دارند كه قرآن با بليغترين و فصيحترين لسان و به لهجه قبيله قريش كه نجيبترين و مؤدبترين عربها هستند نازل شده ... و مملوّ از درخشندهترين اشكال و محكمترين تشبيهات است ...». «٣»
٥- «گوته» شاعر و دانشمند آلمانى مىگويد:
«قرآن اثرى است كه (احياناً) به واسطه سنگينى عبارت آن، خواننده در ابتدا رميده مىشود و سپس مفتون جاذبه آن مىگردد و بالاخره بى اختيار مجذوب