لطف پروردگار در قيامت از او بر گرفته خواهد شد»! «١»
تعدّى، جور و ضرار در وصيت آن است كه انسان بيش از ثلث وصيت كند، و ورثه را از حق مشروعشان باز دارد، و يا اين كه تبعيضات ناروائى به خاطر حبّ و بغض‌هاى بى‌دليل انجام دهد، حتى در بعضى از موارد كه ورثه سخت نيازمندند دستور داده شده وصيت به ثلث هم نكنند، و آن را به يك چهارم و يك پنجم تقليل دهند. «٢»
موضوع عدالت در وصيت، تا آن اندازه‌اى در سخنان پيشوايان اسلام مورد تأكيد واقع شده كه در حديثى مى‌خوانيم:
«يكى از مردان طائفه انصار از دنيا رفت و بچه‌هاى صغيرى از او به يادگار ماند، او اموال خود را در آستانه مرگ در راه خدا صرف كرد به گونه‌اى كه هيچ مال ديگرى از او به جا نماند، هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از اين ماجرا آگاه شد فرمود:
با آن مرد چه كرديد؟
گفتند: او را دفن كرديم.
فرمود: اگر من قبلًا آگاه شده بودم اجازه نمى‌دادم او را در قبرستان مسلمانان دفن كنيد؛ چرا كه بچه‌هاى صغير خود را رها كرده تا گدائى كنند»!. «٣»
***
٣- وصاياى واجب و مستحب
گر چه وصيت ذاتاً از مستحبات مؤكد است، ولى گاه- همان گونه كه اشاره