خداوند فرمود: كسى كه براى بتى سجده كرده، هرگز او را امام نخواهم كرد و شايسته نيست كه امام باشد». «١»
***
٦- امام از سوى خدا تعيين مى‌شود
از آيه مورد بحث، ضمناً استفاده مى‌شود كه امام (رهبر معصوم همه جانبه مردم) بايد از طرف خدا تعيين گردد، زيرا:
اوّلًا- امامت يك نوع عهد و پيمان الهى است، بديهى است: چنين كسى را بايد خداوند تعيين كند كه او طرف پيمان است.
ثانياً- افرادى كه رنگ ستم به خود گرفته‌اند و در زندگى آنها نقطه تاريكى از ظلم- اعم از ظلم به خويشتن يا ظلم به ديگران- و حتى يك لحظه بت‌پرستى وجود داشته باشد، قابليت امامت را ندارند و به اصطلاح امام بايد در تمام عمر خود معصوم باشد.
آيا كسى جز خدا مى‌تواند از وجود اين صفت آگاه گردد؟
و اگر با اين معيار بخواهيم جانشين پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را تعيين كنيم كسى جز امير مؤمنان على عليه السلام نمى‌تواند باشد.
جالب اين كه: نويسنده «المنار» از قول «ابو حنيفه» نقل مى‌كند كه: او معتقد بود، خلافت منحصراً شايسته علويان است، به همين دليل شورش بر ضد حكومت وقت (منصور عباسى) را مجاز مى‌دانست و به همين دليل حاضر نشد منصب قضاوت را در حكومت خلفاى «بنى عباس» بپذيرد.
نويسنده «المنار» سپس اضافه مى‌كند: «ائمه اربعه اهل سنت» همه با