پايدارى انسان مى‌گردد.
به همين دليل، قرآن مجيد كراراً براى دلدارى پيامبر صلى الله عليه و آله و تقويت روحيه او و مؤمنان اشاره به تاريخ گذشتگان و حوادث دردناك زندگى آنها مى‌كند مثلًا مى‌گويد: وَ لَقَدِ اسْتُهْزِئَ بِرُسُلٍ مِنْ قَبْلِكَ: «اگر تو را استهزاء كنند نگران مباش، پيامبران پيشين نيز گرفتار استهزاى جاهلان بودند، اما با نيروى استقامت بر آنها پيروز شدند». «١»
در جاى ديگر مى‌فرمايد: وَ لَقَدْ كُذِّبَتْ رُسُلٌ مِنْ قَبْلِكَ فَصَبَرُوا عَلى‌ ما كُذِّبُوا وَ أُوذُوا حَتَّى أَتاهُمْ نَصْرُنا: «اگر تو را تكذيب كنند تعجب نيست، پيامبران پيشين را نيز تكذيب كردند آنها در برابر تكذيب مخالفان پايدارى و شكيبائى به خرج دادند، و آزار شدند تا سرانجام نصرت و يارى ما به سراغشان آمد». «٢»
٥- توجه به اين حقيقت كه همه اين حوادث در پيشگاه خداوند رخ مى‌دهد و او از همه چيز آگاه است عامل ديگرى براى پايدارى است.
كسانى كه در يك مسابقه مشكل و طاقت‌فرسا شركت دارند همين كه احساس مى‌كنند جمعى از دوستانشان در اطراف ميدان، مسابقه آنها را مى‌بينند تحمل مشكلات براى آنها آسان مى‌شود و با شوق و عشق بيشترى به نبرد با حوادث بر مى‌خيزند.
جائى كه وجود چند نفر تماشاچى، چنين اثرى در روح انسان بگذارد، توجه به اين حقيقت كه خداوند مجاهدت‌هاى ما را در صحنه‌هاى آزمايش مى‌بيند، چه عشق و شورى به ادامه اين جهاد در ما ايجاد خواهد كرد.
قرآن مى‌گويد: به هنگامى كه نوح عليه السلام تحت شديدترين فشارها از سوى قومش مأمور به ساختن كشتى شد، خداوند به او دستور داد: وَ اصْنَعِ الْفُلْكَ