حفاظت انسان‌ها مؤثر است.
اين قشر مخصوص هوا كه همچون سقفى بلورين، اطراف ما را احاطه كرده در عين اين كه مانع از تابش نور آفتاب- اين اشعه حيات‌بخش و زندگى‌آفرين- نيست به قدرى محكم و مقاوم است كه از يك سد پولادين كه چندين متر ضخامت داشته باشد نيز محكم‌تر است!
اگر اين سقف نبود، زمين دائماً در معرض رگبار سنگ‌هاى پراكنده آسمانى بود و عملًا آرامش از مردم جهان سلب مى‌شد، ولى اين قشر فشرده چند صد كيلومترى «١»
تقريباً تمام سنگ‌هاى آسمانى را قبل از سقوط به سطح زمين مى‌سوزاند و نابود مى‌كند و تنها تعداد بسيار كمى مى‌توانند از آن عبور كرده و به عنوان يك زنگ خطر براى زمينيان به گوشه‌اى پرتاب شوند، و اين تعداد كم هرگز نتوانسته است آرامش را بر هم زند. «٢»
از جمله شواهدى كه نشان مى‌دهد يكى از معانى آسمان همين «جوّ زمين» است، حديثى است كه از پيشواى بزرگ ما امام صادق عليه السلام درباره رنگ آسمان نقل شده است آنجا كه به «مفضل» مى‌فرمايد:
«اى مفضل در رنگ آسمان بينديش كه خدا آن را اين چنين آبى آفريده كه موافق‌ترين رنگ‌ها براى چشم انسان است و حتى نظر كردن به آن ديده را تقويت مى‌كند». «٣»
اين را همه مى‌دانيم كه: رنگ آبى آسمان چيزى جز رنگ هواى متراكم شده