تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠
دقت در سير تكاملى موجودات زنده، تحول و دگرگونىهاى موجودات بىجان، و فراهم آمدن زمينههاى تربيت موجودات، و ريزهكارىهائى كه در هر يك از اين قسمتها نهفته شده است يكى از بهترين طرق خداشناسى است.
هماهنگىهائى كه در ميان اعضاء بدن ماست كه غالباً بدون آگاهى ما بر قرار مىباشد، يكى از نمونههاى زنده آن است.
فى المثل هنگامى كه حادثه مهمى در زندگى ما رخ مىدهد، و بايد با تمام توان در برابر آن به پاخيزيم، در يك لحظه كوتاه، فرمانى هماهنگ به تمام ارگانهاى بدن ما- به صورت ناآگاه- صادر مىشود، بلافاصله، ضربان قلب بالا مىرود، تنفس شديد مىشود، تمام نيروهاى بدن بسيج مىگردند، مواد غذائى و اكسيژن هوا از طريق خون به طور فراوان به تمام سلولها مىرسند، اعصاب آماده كار، و عضلات آماده حركت بيشتر مىشوند، نيروى تحمل انسان بالا مىرود، احساس درد كمتر مىشود، خواب از چشم مىپرد، خستگى از اعضاء فرار مىكند، احساس گرسنگى به كلّى فراموش مىشود.
چه كسى اين هماهنگى عجيب را در اين لحظه حساس، با اين سرعت، در ميان تمام ذرات وجود انسان، ايجاد مىكند؟ آيا اين پرورش جز از ناحيه خداوند عالم و قادر ممكن است؟!
آيات قرآن پر است از نمونههاى اين پرورش الهى كه به خواست خدا هر كدام در جاى خود خواهد آمد و هر كدام دليل روشنى براى شناخت خدا هستند.
***