قرآن برخاسته باشند، تاريخ نام آنها را ضبط كرده است از جمله:
نام «عبداللّه بن مقفع» را برده‌اند كه او كتاب «الدرة اليتيمة» را به همين منظور نوشته است. «١»
در صورتى كه كتاب مزبور، هم اكنون در اختيار ما است و چندين بار چاپ شده است و كوچك‌ترين اشاره‌اى در آن كتاب، به اين مطلب نشده است، نمى‌دانيم چطور اين نسبت را به او داده‌اند؟
نام «متنبِّى» «احمد بن حسين كوفى»، شاعر را نيز در اين زمره ذكر كرده‌اند، كه ادعاى نبوت نموده است، در صورتى كه قرائن زيادى نشان مى‌دهد داعيه او بيشتر بلندپروازى و حسّ جاه‌طلبى بوده است.
«ابوالعلاى معَرِّى» نيز متهم به اين امر شده است، گر چه از او سخنان زننده‌اى نسبت به اسلام نقل شده، اما هيچ وقت داعيه مبارزه با قرآن را نداشته است بلكه جملات جالبى درباره عظمت قرآن گفته كه به پاره‌اى از آنها اشاره خواهد شد.
ولى «مسيلمه كذاب» از مردم «يمامه» مسلماً از كسانى است كه به مبارزه با قرآن برخاسته و به اصطلاح آياتى آورده است كه جنبه تفريحى آن بيشتر است.
بد نيست چند جمله از آنها را در اينجا بياوريم:
الف- در برابر سوره «الذاريات»، اين جمله‌ها را آورده است: