تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٧

١٤٩ وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِنَّهُ لَلْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ
١٥٠ وَ مِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا الَّذينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلاتَخْشَوْهُمْ وَ اخْشَوْني‌ وَ لِاتِمَّ نِعْمَتي‌ عَلَيْكُمْ وَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ
ترجمه:
١٤٩- از هر جا (و از هر شهر و نقطه‌اى) خارج شدى، (به هنگام نماز،) روى خود را به جانب «مسجد الحرام» كن! اين دستور حقى از طرف پروردگار توست! و خداوند، از آنچه انجام مى‌دهيد، غافل نيست!
١٥٠- و از هر جا خارج شدى، روى خود را به جانب «مسجد الحرام» كن! و هر جا بوديد، روى خود را به سوى آن كنيد! تا مردم، جز ظالمان دليلى بر ضد شما نداشته باشند؛ (زيرا از نشانه‌هاى پيامبر، كه در كتب آسمانى آمده، اين است كه او، به سوى دو قبله، نماز مى‌خواند.) از آنها نترسيد! و از من بترسيد! (اين تغيير قبله، به خاطر آن بود كه) نعمت خود را بر شما تمام كنم، شايد هدايت شويد!
تفسير:
تنها از خدا بترس
اين آيات، همچنان مسأله تغيير قبله و پى آمدهاى آن را دنبال مى‌كند.