٤٠ يا بَني‌ إِسْرائيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتي‌ أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَوْفُوا بِعَهْدي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَ إِيَّايَ فَارْهَبُونِ
ترجمه:
٤٠- اى فرزندان اسرائيل! نعمت‌هائى را، كه به شما ارزانى داشتم به ياد آوريد! و به پيمانى كه با من بسته‌ايد وفا كنيد، تا من نيز به پيمان شما وفا كنم. (و در راه انجام وظيفه،) تنها از من بترسيد!
تفسير:
ياد نعمت‌هاى خدا
داستان خلافت آدم عليه السلام در زمين و بزرگداشت او از سوى فرشتگان، و سپس فراموش كردن پيمان الهى و خارج شدن او از بهشت و همچنين توبه او را در آيات گذشته شنيديم، و از اين ماجرا اين اصل اساسى روشن شد كه در اين جهان، همواره دو نيروى مختلف حق و باطل در برابر هم قرار دارند و مشغول مبارزه‌اند، آن كس كه تابع شيطان شود، راه باطل را انتخاب كند، سرانجامش دور شدن از بهشت و سعادت و گرفتارى در رنج و درد است، و به دنبال آن پشيمانى.
به عكس، آنها كه خط فرمان پروردگار را بدون اعتنا به وسوسه‌هاى شياطين و باطل‌گرايان ادامه دهند، پاك و آسوده از درد و رنج خواهند زيست.
و از آنجا كه داستان نجات بنى اسرائيل از چنگال فرعونيان، و خلافت آنها در زمين، سپس فراموش كردن پيمان الهى و گرفتار شدن آنها در چنگال رنج و