تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٧٠
بيفكنند.
***
نكتهها:
١- طرق ويرانى مساجد
بدون شك مفهوم آيه فوق، مفهومى وسيع و گسترده است و به زمان و مكان معينى محدود نمىشود، همانند ساير آياتى كه در شرائط خاصى نازل گرديده، اما حكم آن در همه قرون و اعصار، ثابت است.
بنابراين، هر كس و هر گروه به نوعى در تخريب مساجد الهى بكوشد، و يا مانع از آن شود كه نام خدا و عبادت او در آنجا انجام گيرد مشمول همان رسوائى و همان عذاب عظيم است كه در آيه اشاره شده.
توجه به اين نكته نيز لازم است كه جلوگيرى از ورود به مسجد، و ذكر نام پروردگار و كوشش در تخريب آن، تنها به اين نيست كه مثلًا با بيل و كلنگ ساختمان آن را ويران سازند، بلكه هر عملى كه نتيجه آن تخريب مساجد و از رونق افتادن آن باشد نيز، مشمول همين حكم است.
چرا كه در تفسير آيه «إِنَّما يَعْمُرُ مَساجِدَ اللَّهِ ...» «١»
چنان كه خواهد آمد، طبق صريح بعضى از روايات، «٢» منظور از عمران و آبادى مسجد تنها ساختمان آن نيست، بلكه حضور در آنها و توجه به محافل و مجالس مذهبى كه در آنها تشكيل مىگردد و موجب ياد خدا است نيز يك نوع عمران است، بلكه مهمترين عمران شمرده شده.
بنابراين، در نقطه مقابل، آنچه باعث شود كه مردم از ياد خدا غافل گردند و