تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩٦

٨٩ وَ لَمَّا جاءَهُمْ كِتابٌ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِما مَعَهُمْ وَ كانُوا مِنْ قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جاءَهُمْ ما عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكافِرينَ
٩٠ بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى‌ مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَبائُوا بِغَضَبٍ عَلى‌ غَضَبٍ وَ لِلْكافِرينَ عَذابٌ مُهينٌ
ترجمه:
٨٩- و هنگامى كه از طرف خداوند، كتابى براى آنها آمد كه موافق نشانه‌هائى بود كه با خود داشتند، و پيش از اين، به خود نويد پيروزى بر كافران مى‌دادند با اين همه، هنگامى كه اين (كتاب، و پيامبرى) را كه (از قبل) شناخته بودند نزد آنها آمد، به او كافر شدند؛ لعنت خدا بر كافران باد.
٩٠- ولى آنها در مقابل بهاى بدى، خود را فروختند؛ كه به ناروا، به آياتى كه خدا فرستاده بود، كافر شدند. و معترض بودند، چرا خداوند به فضل خويش، بر هر كس از بندگانش بخواهد، آيات خود را نازل مى‌كند؟! از اين رو به خشمى بعد از خشمى (از سوى خدا) گرفتار شدند. و براى كافران مجازاتى خواركننده است.
شأن نزول:
از امام صادق عليه السلام ذيل اين آيات چنين نقل شده: «يهود در كتاب‌هاى خويش ديده بودند هجرتگاه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بين كوه «عير» و كوه «احد» (دو كوه در دو