تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٤٥

١٠٦ ما نَنْسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنْسِها نَأْتِ بِخَيْرٍ مِنْها أَوْ مِثْلِها أَ لَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ
١٠٧ أَ لَمْ‌تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ ما لَكُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ مِنْ وَلِيٍّ وَ لا نَصيرٍ
ترجمه:
١٠٦- هر حكمى را نسخ كنيم، و يا نسخ آن را به تأخير اندازيم، بهتر از آن، يا همانند آن را مى‌آوريم. آيا نمى‌دانستى كه خداوند بر هر چيز تواناست؟!
١٠٧- آيا نمى‌دانستى كه حكومت آسمان‌ها و زمين، از آن خداست؟! (و حق دارد هر گونه تغيير و تبديلى در احكام خود طبق مصالح بدهد؟!) و جز خدا، ولىّ و ياورى براى شما نيست. (و اوست كه مصلحت شما را مى‌داند).
تفسير:
هدف از نسخ
باز در اين آيات، سخن از تبليغات سوء يهود بر ضد مسلمانان است.
آنها گاه به مسلمانان مى‌گفتند: دين، دين يهود است و قبله، قبله يهود، و لذا پيامبر شما به سوى قبله ما (بيت المقدس) نماز مى‌خواند، اما هنگامى كه حكم قبله تغيير يافت و طبق آيه ١٤٤ همين سوره، مسلمانان موظف شدند به سوى «كعبه» نماز بگذارند، اين دستاويز از يهود گرفته شد، آنها نغمه تازه‌اى ساز كرده گفتند: