تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٩

٢٨ كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَ كُنْتُمْ أَمْواتاً فَأَحْياكُمْ ثُمَّ يُميتُكُمْ ثُمَّ يُحْييكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ
٢٩ هُوَ الَّذي خَلَقَ لَكُمْ ما فِي الأَرْضِ جَميعاً ثُمَّ اسْتَوى‌ إِلَى السَّماءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَماواتٍ وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْ‌ءٍ عَليمٌ
ترجمه:
٢٨- چگونه به خداوند كافر مى‌شويد؟! در حالى كه شما مردگان (و اجسام بى‌روحى) بوديد، و او شما را زنده كرد؛ سپس شما را مى‌ميراند؛ و بار ديگر شما را زنده مى‌كند؛ سپس به سوى او بازگردانده مى‌شويد.
٢٩- او خدائى است كه همه آنچه را (از نعمت‌ها) در زمين وجود دارد، براى شما آفريد؛ سپس به آسمان پرداخت؛ و آنها را به صورت هفت آسمان مرتب نمود؛ و او به هر چيز آگاه است.
تفسير:
نعمت اسرارآميز حيات
قرآن در دو آيه فوق با ذكر يك سلسله از نعمت‌هاى الهى و پديده‌هاى شگفت‌انگيز آفرينش، انسان‌ها را متوجه پروردگار و عظمت او مى‌سازد، و دلائلى را كه در گذشته (آيات ٢١ و ٢٢ همين سوره) در زمينه شناخت خدا ذكر كرده بود تكميل مى‌كند.
قرآن در اينجا براى اثبات وجود خدا از نقطه‌اى شروع كرده كه براى احدى