تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٠

١٤٦ الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ وَ إِنَّ فَريقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
١٤٧ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكَ فَلا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرينَ
ترجمه:
١٤٦- كسانى كه كتاب آسمانى به آنان داده‌ايم، او (پيامبر) را همچون فرزندان خود مى‌شناسند؛ (ولى) جمعى از آنان، حق را آگاهانه كتمان مى‌كنند!
١٤٧- اين (فرمان تغيير قبله) حكم حقى از طرف پروردگار توست؛ بنابراين، هرگز از ترديدكنندگان در آن مباش!
تفسير:
آنها به خوبى او را مى‌شناسند
در تعقيب بحث‌هاى گذشته پيرامون لجاجت و تعصب گروهى از اهل كتاب، نخستين آيه مورد بحث، مى‌گويد: «علماى اهل كتاب، پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را به خوبى همچون فرزندان خود مى‌شناسند» «الَّذينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ يَعْرِفُونَهُ كَما يَعْرِفُونَ أَبْناءَهُمْ».
نام، نشان و مشخصات او را در كتب مذهبى خود خوانده‌اند.
«ولى گروهى از آنان سعى دارند آگاهانه حق را كتمان كنند» «وَ إِنَّ فَريقاً مِنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ».
هر چند گروهى از آنها با مشاهده اين نشانه‌هاى روشن، اسلام را پذيرا گشتند، چنان كه، از «عبداللّه بن سلام» كه از علماى يهود بود و سپس اسلام را