تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٤
مىدهند، مرده بخوانيد آنها زندهاند، زنده جاويدان، و از روزىهاى معنوى در پيشگاه خدا بهره مىگيرند، با يكديگر سخن مىگويند، و از سرنوشت پربارشان كاملًا خشنودند.
اما شما كه در چهار ديوارى محدود عالم ماده محبوس و زندانى هستيد اين حقايق را نمىتوانيد درك كنيد.
***
نكتهها:
١- چگونگى حيات جاودانى شهيدان
در اين كه حيات و زندگى شهيدان چگونه است؟ در ميان مفسران گفتگو است.
بدون شك ظاهر آيه اين است كه آنها داراى يك نوع حيات برزخى و روحانى هستند؛ چرا كه جسمشان از هم متلاشى شده و به گفته امام صادق عليه السلام آن حيات با بدنى است مثالى (بدنى متشكل از غير ماده معمولى و همگون اين بدن) «١» كه تفسير آن در سوره «مؤمنون» آيه ١٠٠ «وَ مِنْ وَرائِهِمْ بَرْزَخٌ إِلى يَوْمِ يُبْعَثُون» خواهد آمد.
بعضى از مفسران اين زندگى را به عنوان يك «حيات غيبى» و مخصوص به شهداء دانسته گفتهاند: ما توضيح بيشترى درباره چگونگى اين زندگى و طرز استفاده از آن را در اختيار نداريم.
بعضى ديگر حيات را در اينجا به معنى هدايت، و مرگ را به معنى گمراهى دانستهاند، و گفتهاند: معنى آيه اين است كه هر كس كشته شد نگوئيد گمراه