تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٦
بستگان را شديداً نهى كرده است.
اهميت صله رحم تا آنجا است كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مىفرمايد: صِلَةُ الرَّحِمِ تَعْمُرُ الدِّيارَ وَ تَزِيدُ فِي الأَعْمارِ وَ إِنْ كانَ أَهْلُها غَيْرَ أَخْيارٍ: «پيوند با خويشاوندان شهرها را آباد مىسازد، و بر عمرها مىافزايد هر چند انجام دهندگان آن از نيكان هم نباشند». «١»
و در سخنان امام صادق عليه السلام مىخوانيم:
صِلْ رَحِمَكَ وَ لَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ ماءٍ وَ أَفْضَلُ ما يُوصَلُ بِهِ الرَّحِمُ كَفُّ الأَذى عَنْها: «پيوند خويشاوندى خويش را حتى با جرعهاى از آب محكم كن و بهترين كار براى صله رحم، دست كشيدن از آزار و مزاحمت آنان است»! «٢»
زشتى و گناه قطع رحم، به حدى است كه امام سجاد عليه السلام به فرزند خود نصيحت مىكند كه از مصاحبت با پنج طايفه بپرهيزد، يكى از آن پنج گروه كسانى هستند كه قطع رحم كردهاند، فرموده است:
... وَ إِيَّاكَ وَ مُصاحَبَةَ الْقاطِعِ لِرَحِمِهِ فَإِنِّي وَجَدْتُهُ مَلْعُوناً فِي كِتابِ اللَّهِ:
«بپرهيز از معاشرت با كسى كه قطع رحم كرده كه قرآن او را ملعون و دور از رحمت خدا شمرده است». «٣»
در سوره «محمّد» صلى الله عليه و آله آيات ٢٢ و ٢٣ مىفرمايد:
فَهَلْ عَسَيْتُمْ إِنْ تَوَلَّيْتُمْ أَنْ تُفْسِدُوا فِي الأَرْضِ وَ تُقَطِّعُوا أَرْحامَكُمْ* أُولئِكَ الَّذينَ لَعَنَهُمُ اللَّه: «... اگر (از اين دستورها) روىگردان شويد، جز اين انتظار مىرود كه در زمين فساد و قطع پيوند خويشاوندى كنيد؟!* آنها كسانى