تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٦٦

٧٥ أَ فَتَطْمَعُونَ أَنْ يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَ قَدْ كانَ فَريقٌ مِنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِنْ بَعْدِ ما عَقَلُوهُ وَ هُمْ يَعْلَمُونَ
٧٦ وَ إِذا لَقُوا الَّذينَ آمَنُوا قالُوا آمَنَّا وَ إِذا خَلا بَعْضُهُمْ إِلى‌ بَعْضٍ قالُوا أَ تُحَدِّثُونَهُمْ بِما فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُمْ بِهِ عِنْدَ رَبِّكُمْ أَ فَلا تَعْقِلُونَ
٧٧ أَ وَ لا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ ما يُسِرُّونَ وَ ما يُعْلِنُونَ
ترجمه:
٧٥- آيا انتظار داريد به (آئين) شما ايمان بياورند، با اين كه عده‌اى از آنان، سخنان خدا را مى‌شنيدند و پس از فهميدن، آن را تحريف مى‌كردند، در حالى كه علم و اطلاع داشتند؟!
٧٦- و هنگامى كه مؤمنان را ملاقات كنند، مى‌گويند: «ايمان آورده‌ايم.» ولى هنگامى كه با يكديگر خلوت مى‌كنند، (بعضى به بعضى ديگر اعتراض كرده،) مى‌گويند: «چرا مطالبى را كه خداوند براى شما بيان كرد، به مسلمانان بازگو مى‌كنيد تا (روز رستاخيز) در پيشگاه خدا، بر ضد شما به آن استدلال كنند؟! آيا نمى‌فهميد»؟!
٧٧- آيا اينها نمى‌دانند خداوند آنچه را پنهان مى‌دارند يا آشكار مى‌كنند مى‌داند؟!
شأن نزول:
بعضى از مفسران در شأن نزول دو آيه اخير از امام باقر عليه السلام چنين نقل كرده‌اند: