تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٠

٤١ وَ آمِنُوا بِما أَنْزَلْتُ مُصَدِّقاً لِما مَعَكُمْ وَ لاتَكُونُوا أَوَّلَ كافِرٍ بِهِ وَ لاتَشْتَرُوا بِآياتي‌ ثَمَناً قَليلًا وَ إِيَّايَ فَاتَّقُونِ
٤٢ وَ لاتَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْباطِلِ وَ تَكْتُمُوا الْحَقَّ وَ أَنْتُمْ تَعْلَمُونَ
٤٣ وَ أَقيمُوا الصَّلاةَ وَ آتُوا الزَّكاةَ وَ ارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعينَ
ترجمه:
٤١- و به آنچه نازل كرده‌ام ايمان بياوريد؛ كه نشانه‌هاى آن، با آنچه در كتاب‌هاى شماست، مطابقت دارد؛ و نخستين كافر به آن نباشيد! و آيات مرا (به خاطر در آمد مختصرى)، به بهاى ناچيزى نفروشيد! و تنها از من بترسيد (نه از مردم)!
٤٢- و حق را با باطل نياميزيد! و حقيقت را با اين كه مى‌دانيد كتمان نكنيد!
٤٣- و نماز را به پا داريد، و زكات را بپردازيد، و همراه ركوع‌كنندگان ركوع كنيد.
شأن نزول:
بعضى از مفسران بزرگ، از امام باقر عليه السلام در شأن نزول نخستين آيات مورد بحث چنين نقل كرده‌اند: «براى حُيّى بن اخطب، و كعب بن اشرف، و جمعى ديگر از يهود، هر سال مجلس ميهمانى (پر زرق و برقى) از طرف يهوديان ترتيب داده مى‌شد، آنها حتى راضى نبودند اين منفعت كوچك به خاطر قيام پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله از ميان برود، به اين دليل (و دلائل ديگر) آيات تورات را كه در زمينه اوصاف پيامبر صلى الله عليه و آله بود تحريف كردند، اين همان «ثمن قليل» و بهاى كم