است كه خود قبل از ديگران عمل كند، همان گونه كه على عليه السلام مى‌فرمايد:
أَيُّهَا النَّاسُ إِنِّي وَ اللَّهِ ما أَحُثُّكُمْ عَلى‌ طاعَةٍ إِلاّ وَ أَسْبِقُكُمْ إِلَيْها، وَ لا أَنْهاكُمْ عَنْ مَعْصِيَةٍ إِلاّ وَ أَتَناهَى قَبْلَكُمْ عَنْها: «اى مردم به خدا سوگند شما را به هيچ طاعتى تشويق نمى‌كنم مگر آن كه قبلًا خودم آن را انجام مى‌دهم و از هيچ كار خلافى باز نمى‌دارم مگر اين كه پيش از شما از آن دورى جسته‌ام». «١»
در حديثى از امام صادق عليه السلام مى‌خوانيم: مِنْ أَشَدِّ النَّاسِ عَذاباً يَوْمَ الْقِيامَةِ مَنْ وَصَفَ عَدْلًا وَ عَمِلَ بِغَيْرِهِ: «از كسانى كه در روز قيامت عذابشان از همه شديدتر است كسى است كه سخن حقى بگويد و خود به غير آن عمل كند». «٢»
***
علماى يهود از اين مى‌ترسيدند: اگر به رسالت پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله اعتراف كنند، كاخ رياستشان فرو ريزد و عوام يهود به آنها اعتنا نكنند، لذا صفات پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله را كه در تورات آمده بود دگرگون جلوه دادند.
قرآن براى اين كه انسان بتواند بر اميال و خواسته‌هاى دل پيروز گردد و حب جاه و مقام را از سر بيرون كند، در آيه بعد چنين مى‌گويد: «از صبر و نماز يارى جوئيد» و با استقامت و كنترل خويشتن بر هوس‌هاى درونى پيروز شويد «وَ اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ».
سپس اضافه مى‌كند: «اين كار جز براى خاشعان سنگين و گران است» «وَ إِنَّها لَكَبيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخاشِعينَ».
***
در آخرين آيه مورد بحث، خاشعان را چنين معرفى مى‌كند: «همانها كه