ثانياً- نزول آيات و معجزات بر هر كس ممكن نيست، يك نوع شايستگى و آمادگى و پاكى روح لازم دارد، اين درست به آن مى‌ماند كه انتظار داشته باشيم تمام سيم‌هاى شبكه وسيع برق يك شهر (اعم از سيم‌هاى قوى و بسيار نازك) به همان برق فوق العاده نيرومندى كه به نخستين كابل‌هاى قوى منتقل مى‌شود، وصل باشند، مسلماً اين انتظار، انتظار غلط و نابجائى است، آن مهندسى كه آن سيم‌ها را براى انجام وظائف مختلف تنظيم نموده سهم همه آنها را منظور كرده، بعضى بلاواسطه از مولد برق نيرو مى‌گيرند و بعضى با واسطه، با ولتاژهاى مختلف.
***
آيه بعد، روى سخن را به پيامبر كرده و وظيفه او را در برابر اين درخواست معجزات اقتراحى و بهانه‌جوئى‌هاى ديگر مشخص مى‌كند مى‌فرمايد: «ما تو را به حق براى بشارت و انذار (مردم جهان) فرستاديم» «إِنَّا أَرْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشيراً وَ نَذيراً».
تو وظيفه دارى دستورات ما را براى همه مردم بيان كنى، معجزات را به آنها نشان دهى و حقايق را با منطق تبيين نمائى، و اين دعوت بايد توأم با تشويق نيكوكاران، و بيم دادن بدكاران، باشد، اين وظيفه تو است.
«اما اگر گروهى از آنها بعد از انجام اين رسالت ايمان نياوردند تو مسئول گمراهى دوزخيان نيستى» «وَ لاتُسْئَلُ عَنْ أَصْحابِ الْجَحيمِ».
***