تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٨٢
وَ بائُوا بِغَضَبٍ مِنَ اللَّهِ ... ذلِكَ بِأَنَّهُمْ كانُوا يَكْفُرُونَ بِآياتِ اللَّهِ وَ يَقْتُلُونَ الأَنْبِياءَ بِغَيْرِ حَقٍّ ذلِكَ بِما عَصَوْا وَ كانُوا يَعْتَدُونَ: «غضب خداوند شامل حال آنها (يهود) شد؛ چرا كه به خدا كفر مىورزيدند و پيامبران الهى را به ناحق مىكشتند».
٢- جمعى از مفسران عقيده دارند كه مراد از «ضالِّين» منحرفين نصارى و منظور از «مَغْضُوبِ عَلَيْهِم» منحرفان يهودند.
اين برداشت به خاطر موضعگيرىهاى خاص اين دو گروه در برابر دعوت اسلام مىباشد؛ زيرا همان گونه كه قرآن هم صريحاً در آيات مختلف بازگو مىكند، منحرفان يهود، كينه و عداوت خاصى نسبت به دعوت اسلام نشان مىدادند، هر چند در آغاز، دانشمندان آنها از مبشران اسلام بودند، اما چيزى نگذشت كه به جهاتى كه اينجا جاى شرح آن نيست از جمله به خطر افتادن منافع مادّيشان سرسختترين دشمن شدند، و از هر گونه كار شكنى در پيشرفت اسلام و مسلمين فروگذار نكردند (همان گونه كه امروز نيز موضع گروه صهيونيست در برابر اسلام و مسلمانان همين است).
و با اين حال، تعبير از آنها به «مَغْضُوبِ عَلَيْهِم» بسيار صحيح به نظر مىرسد ولى بايد توجه داشت اين تعبير در حقيقت از قبيل تطبيق كلى بر فرد است، نه انحصار مفهوم «مَغْضُوبِ عَلَيْهِم» در اين دسته از يهود.
اما منحرفان از نصارى كه موضعشان در برابر اسلام تا اين حد سرسختانه نبود، تنها در شناخت آئين حق گرفتار گمراهى شده بودند، از آنها تعبير به «ضالِّين» شده كه آن هم از قبيل تطبيق كلى بر فرد است.
در احاديث اسلامى نيز كراراً «مَغْضُوبِ عَلَيْهِم» به يهود و «ضالِّين» به