تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨٢

١٥١ كَما أَرْسَلْنا فيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ يَتْلُوا عَلَيْكُمْ آياتِنا وَ يُزَكِّيكُمْ وَ يُعَلِّمُكُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ وَ يُعَلِّمُكُمْ ما لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ
١٥٢ فَاذْكُرُوني‌ أَذْكُرْكُمْ وَ اشْكُرُوا لي‌ وَ لاتَكْفُرُونِ
ترجمه:
١٥١- همان گونه (كه با تغيير قبله، نعمت خود را بر شما كامل كرديم،) رسولى از خودتان در ميان شما فرستاديم؛ تا آيات ما را بر شما بخواند؛ و شما را پاك كند؛ و به شما، كتاب و حكمت بياموزد؛ و آنچه را نمى‌دانستيد، به شما ياد دهد.
١٥٢- پس به ياد من باشيد، تا به ياد شما باشم! و شكر مرا گوئيد و (در برابر نعمت‌هايم) كفران نكنيد!
تفسير:
برنامه‌هاى رسول اللّه
خداوند در آخرين جمله از آيه گذشته، يكى از دلائل تغيير قبله را تكميل نعمت خود بر مردم و هدايت آنان بيان كرد، در آيه مورد بحث با ذكر كلمه «كَما» اشاره به اين حقيقت مى‌كند كه تنها تغيير قبله نعمت خدا بر شما نبود، بلكه نعمت‌هاى فراوان ديگرى به شما داده است، مى‌فرمايد: «همان گونه كه رسولى در ميان شما از نوع خودتان فرستاديم» «كَما أَرْسَلْنا فيكُمْ رَسُولًا مِنْكُمْ».
كلمه مِنْكُم «از شما» ممكن است اشاره به اين معنى باشد كه او از نوع بشر است و تنها بشر مى‌تواند مربى، رهبر و سرمشق انسان‌ها گردد و از دردها و نيازها و مسائل او آگاه باشد كه اين خود نعمت بزرگى است.