٢- در سوره «هود»- اين سوره نيز در «مكّه» نازل شده است- در آيات ١٣ و ١٤ مى‌خوانيم:
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقينَ* فَإِلَّمْ يَسْتَجيبُوا لَكُمْ فَاعْلَمُوا أَنَّما أُنْزِلَ بِعِلْمِ اللَّه ...: «مى‌گويند: اين آيات را به خدا افترا بسته (و ساختگى است) بگو: اگر راست مى‌گوئيد، شما هم ده سوره ساختگى همانند آن بياوريد، و غير از خدا هر كسى را مى‌توانيد به كمك خود دعوت كنيد* و اگر اين دعوت را اجابت نكردند بدانيد اين آيات از طرف خدا است ...».
٣- در سوره «يونس»- كه نيز در «مكّه» نازل شده- در آيه ٣٨ چنين آمده است:
أَمْ يَقُولُونَ افْتَراهُ قُلْ فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِثْلِهِ وَ ادْعُوا مَنِ اسْتَطَعْتُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقين: «مى‌گويند: به خدا افترا بسته، بگو: سوره‌اى همانند آن بياوريد و هر كس غير از خدا را مى‌توانيد به يارى طلبيد، اگر راست مى‌گوئيد».
٤- آيه مورد بحث كه در «مدينه» نازل شده است.
همان طور كه ملاحظه مى‌شود، قرآن با صراحت و قاطعيت بى‌نظيرى دعوت به مبارزه كرده، صراحت و قاطعيتى كه نشانه زنده حقانيت است.
قرآن با بيان بسيار قاطع و صريح تمام جهانيان و كليه كسانى را كه در پيوند آن با مبدأ جهان آفرينش ترديد داشتند دعوت به مقابله به مثل كرده است، نه تنها دعوت كرده بلكه آنها را تشويق و تحريك به مبارزه نيز نموده است و كلماتى در اين آيات به كار برده كه به اصطلاح «به غيرت آنها برخورد نمايد» اين كلمات عبارتند از: