پروردگار ما و پروردگار شما است» «قُلْ أَ تُحَاجُّونَنا فِي اللَّهِ وَ هُوَ رَبُّنا وَ رَبُّكُمْ».
اين پروردگار در انحصار نژاد و قبيله‌اى نيست، او پروردگار همه جهانيان، همه عالم هستى است.
اين را نيز بدانيد كه «ما در گرو اعمال خويشيم و شما هم در گرو اعمال خود» و هيچ امتيازى براى هيچ كس جز در پرتو اعمالش نمى‌باشد «وَ لَنا أَعْمالُنا وَ لَكُمْ أَعْمالُكُمْ».
با اين تفاوت كه «ما با اخلاص او را پرستش مى‌كنيم و موحّد خالصيم» «وَ نَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ» اما بسيارى از شما توحيد را به شرك آلوده كرده‌اند.
***
آيه بعد، به قسمت ديگرى از اين ادعاهاى بى اساس پاسخ گفته مى‌فرمايد:
«آيا شما مى‌گوئيد: ابراهيم و اسماعيل و اسحاق و يعقوب و اسباط همگى يهودى يا نصرانى بوده‌اند»؟ «أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْراهيمَ وَ إِسْماعيلَ وَ إِسْحاقَ وَ يَعْقُوبَ وَ الأَسْباطَ كانُوا هُوداً أَوْ نَصارى‌».
«آيا شما بهتر مى‌دانيد يا خدا»؟! «قُلْ أَ أَنْتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ».
خدا بهتر از همه كس مى‌داند آنها، نه يهودى بودند، و نه نصرانى.
شما هم كم و بيش مى‌دانيد كه بسيارى از اين پيامبران قبل از موسى‌ و عيسى‌ در جهان گام گذاردند، و اگر هم ندانيد، باز بدون اطلاع، چنين نسبتى را به آنها دادن تهمت است و گناه و كتمان حقيقت «و چه كسى ستمكارتر از آن كس است كه شهادت الهى را كه نزد او است كتمان كند»؟ «وَ مَنْ أَظْلَمُ مِمَّنْ كَتَمَ شَهادَةً عِنْدَهُ مِنَ اللَّهِ».
«اما بدانيد خدا از اعمال شما غافل نيست» «وَ مَا اللَّهُ بِغافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ».
عجيب است، وقتى انسان روى دنده لجاجت و تعصب مى‌افتد، حتى