تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢٩

مِثْلَ إِلهِ إِبْراهِيم: «اگر كسى بخواهد خدائى برگزيند بايد مثل خداى ابراهيم برگزيند». «١»
همچنين آوردن همسر و فرزند شير خوار در آن بيابان خشك و سوزان، در آن سرزمين مقدس، و بناى خانه كعبه و بردن جوانش به قربانگاه، هر يك نمونه‌اى از طرز كار او بود.
***
و در آخرين آيه مورد بحث، به وصيت و سفارشى كه در آخرين ايام عمر خود به فرزندانش نمود اشاره كرده كه آن نيز نمونه بود، مى‌فرمايد: «ابراهيم و يعقوب فرزندان خود را در بازپسين لحظات عمر به اين آئين پاك توحيدى وصيت كردند» «وَ وَصَّى بِها إِبْراهيمُ بَنيهِ وَ يَعْقُوبُ».
هر كدام به فرزندان خود گفتند: «فرزندان من! خداوند اين آئين توحيد را براى شما برگزيده است» «يا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفى لَكُمُ الدِّينَ».
بنابراين جز بر اين آئين رهسپار نشويد و جز با قلبى مملوّ از ايمان و تسليم، جهان را وداع نگوئيد» «فَلا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَ أَنْتُمْ مُسْلِمُونَ».
قرآن با نقل وصيت ابراهيم عليه السلام گويا مى‌خواهد اين حقيقت را بازگو كند كه شما انسان‌ها تنها مسئول امروز فرزندانتان نيستيد، مسئول آينده آنها نيز مى‌باشيد تنها به هنگام چشم بستن از جهان نگران زندگى مادى فرزندانتان بعد از مرگتان نباشيد، به فكر زندگى معنوى آنها نيز باشيد.
نه تنها ابراهيم عليه السلام چنين وصيتى كرد كه فرزندزاده‌اش يعقوب عليه السلام نيز همين روش را از نياى خود ابراهيم عليه السلام اقتباس نمود و در بازپسين دم عمر، به