تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٢

٦ اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقيمَ
ترجمه:
٦- ما را به راه راست هدايت كن.
تفسير:
پيمودن صراط مستقيم
پس از اظهار تسليم در برابر پروردگار، و وصول به مرحله عبوديت و استعانت و استمداد از ذات پاك او، نخستين تقاضاى بنده اين است كه او را به راه راست، راه پاكى و نيكى، راه عدل و داد، و راه ايمان و عمل صالح هدايت فرمايد، تا خدائى كه همه نعمت‌ها را به او ارزانى داشته، نعمت هدايت را نيز بر آن بيفزايد.
گر چه اين انسان در چنين شرائطى مؤمن است، و با خداى خود آشنا، اما امكان دارد هر آن اين نعمت- به خاطر عواملى- از او سلب گردد، و از صراط مستقيم منحرف و گمراه شود.
پس بايد هر شبانه روز لااقل ده بار از خداى خود بخواهد كه لغزش و انحرافى براى او پيش نيايد.
به علاوه اين «صراط مستقيم» كه همان آئين حق است، مراتب و درجاتى دارد كه همه افراد در پيمودن اين درجات يكسان نيستند، هر مقدار از اين درجات را انسان طى نمايد، باز درجات بالاتر و والاترى وجود دارد كه انسان با ايمان، بايد از خدا بخواهد تا او را به آن درجات هدايت كند.