١٠٤ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا لاتَقُولُوا راعِنا وَ قُولُوا انْظُرْنا وَ اسْمَعُوا وَ لِلْكافِرينَ عَذابٌ أَليمٌ
١٠٥ ما يَوَدُّ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتابِ وَ لَا الْمُشْرِكينَ أَنْ يُنَزَّلَ عَلَيْكُمْ مِنْ خَيْرٍ مِنْ رَبِّكُمْ وَ اللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظيمِ
ترجمه:
١٠٤- اى افراد با ايمان! (هنگامى كه از پيغمبر تقاضاى مهلت براى درك آيات قرآن مى‌كنيد) نگوئيد: «راعنا»؛ بلكه بگوئيد: «انظرنا». (زيرا كلمه اول، هم به معنى «ما را مهلت بده!»، و هم به معنى «ما را تحميق كن!» مى‌باشد؛) و بشنويد! و براى كافران عذاب دردناكى است.
١٠٥- كافران اهل كتاب، و (همچنين) مشركان، دوست ندارند كه از سوى خداوند، خير و بركتى بر شما نازل گردد؛ در حالى كه خداوند، رحمت خود را به هر كس بخواهد، اختصاص مى‌دهد؛ و خداوند، صاحب فضل بزرگ است.
شأن نزول:
ابن عباس مفسر معروف نقل مى‌كند: مسلمانان صدر اسلام هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله مشغول سخن گفتن بود و بيان آيات و احكام الهى مى‌كرد گاهى از او مى‌خواستند كمى با تأنّى سخن بگويد تا بتوانند مطالب را خوب درك كنند، و سؤالات و خواسته‌هاى خود را نيز مطرح نمايند، براى اين درخواست جمله