نفوذ». «١»
در احاديث اسلامى و همچنين كلمات دانشمندان، تشبيهات فراوانى براى تجسم حالت تقوا بيان شده است، امير مؤمنان على عليه السلام مى‌فرمايد: ... أَلا وَ إِنَّ التَّقْوى‌ مَطايا ذُلُلٌ حُمِلَ عَلَيْها أَهْلُها وَ أُعْطُوا أَزِمَّتَها فَأَوْرَدَتْهُمُ الْجَنَّةَ ...:
«... تقوا همچون مركبى است راهوار كه صاحبش بر آن سوار است و زمامش در دست او است و تا دل بهشت او را پيش مى‌برد ...»! «٢»
بعضى، تقوا را به حالت كسى تشبيه كرده‌اند كه از يك سرزمين پر از خار عبور مى‌كند، سعى دارد دامن خود را كاملًا برچيند و با احتياط گام بردارد مبادا نوك خارى در پايش بنشيند، و يا دامنش را بگيرد.
«عبداللّه معتز» اين سخن را به شعر در آورده است و مى‌گويد:
خُلِّ الذُّنُوبَ صَغِيْرَها وَ كَبِيْرَها فَهُوَ التَّقى‌
وَ اصْنَعْ كَماشٍ فَوْقَ أَرْ ضِ الشَّوْكِ يَحْذَرُ ما يَرى‌
لاتَحْقِرَنَّ صَغِيْرَةً إِنَّ الْجِبالَ مِنَ الْحَصى‌

«گناهان را از كوچك و بزرگ ترك كن كه حقيقت تقوا همين است».
«همچون كسى باش كه در يك زمين پر خار با نهايت احتياط گام بر مى‌دارد».
«گناهان صغيره را كوچك مشمر كه كوه‌ها از سنگ‌ريزه‌ها تشكيل مى‌شود». «٣»