تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٣

تاكنون كسى نتوانسته است مانند آن را بياورد، سبك اين كتاب، با هيچ يك از سبك‌هاى معمول ميان عرب، اعم از خطابه، رجز، شعر و سجع كاهنان شباهت ندارد.
امتياز و جاذبه اين كتاب، به قدرى است كه اگر يك آيه از آن در ميان كلمات ديگران قرار گيرد همچون ستاره‌اى فروزان در شب تاريك مى‌درخشد»!
٢- «وليد بن مغيره مخزومى»- مردى كه به حسن تدبير در ميان عرب شهرت داشت و براى حل مشكلات اجتماعى از فكر و تدبير او در زمان جاهليت استفاده مى‌كردند، و به همين جهت او را ريحانه قريش «گل سر سبد آنها!» مى‌ناميدند.
پس از اين كه چند آيه از اول سوره «غافر» را از پيغمبر شنيد در محفلى از طائفه «بنى مخزوم» حاضر شده چنين گفت:
«به خدا سوگند از محمّد سخنى شنيدم كه نه شباهت به گفتار انسان‌ها دارد و نه پريان وَ إِنَّ لَهُ لَحَلاوَةً، وَ إِنَّ عَلَيْهِ لَطَلاوَةً وَ إِنَّ أَعْلاهُ لَمُثْمِرٌ وَ إِنَّ أَسْفَلَهُ لَمُغْدِقٌ، وَ إِنَّهُ يَعْلُو وَ لايُعْلى‌ عَلَيْهِ: «گفتار او شيرينى خاص، و زيبائى مخصوصى دارد، بالاى آن (همچون شاخه‌هاى درختان برومند) پر ثمر، و پائين آن (مانند ريشه‌هاى درختان كهن) پرمايه است، گفتارى است كه بر همه چيز پيروز مى‌شود و چيزى بر آن پيروز نخواهد شد». «١»
٣- «كارلايل»- مورخ و دانشمند معروف انگليسى- درباره قرآن مى‌گويد:
«اگر يك بار به اين كتاب مقدس نظر افكنيم، حقائق برجسته و خصائص اسرار وجود طورى در مضامين جوهره آن پرورش يافته كه عظمت و