و لازم به توضيح نيست كه: پرداخت مبلغ مزبور براى اجراى قصاص، نه به خاطر اين است كه زن از مرتبه انسانيت دورتر است و يا خون او كمرنگ‌تر از خون مرد است، اين توهمى است كاملًا بى‌جا و غير منطقى كه شايد لفظ و تعبير «خون‌بها» ريشه اين توهم شده است، پرداخت نصف ديه تنها به خاطر جبران خسارتى است كه از قصاص مرد متوجه خانواده او مى‌شود (دقت كنيد).
توضيح اين كه:
مردان غالباً در خانواده عضو مؤثر اقتصادى هستند و مخارج خانواده را متحمل مى‌شوند و با فعاليت‌هاى اقتصادى خود چرخ زندگى خانواده را به گردش در مى‌آورند، بنابراين، تفاوت ميان از بين رفتن «مرد» و «زن» از نظر اقتصادى و جنبه‌هاى مالى بر كسى پوشيده نيست كه اگر اين تفاوت مراعات نشود، خسارت بى‌دليلى به بازماندگان مرد مقتول و فرزندان بى‌گناه او وارد مى‌شود، لذا اسلام با قانون پرداخت نصف مبلغ در مورد قصاص مرد، رعايت حقوق همه افراد را كرده و از اين خلاء اقتصادى و ضربه نابخشودنى، كه به يك خانواده مى‌خورد جلوگيرى نموده است. اسلام هرگز اجازه نمى‌دهد به بهانه لفظ «تساوى»، حقوقِ افرادِ ديگرى مانند فرزندان شخصى كه مورد قصاص قرار گرفته پايمال گردد.
البته ممكن است زنانى براى خانواده خود، نان‌آورتر از مردان باشند، ولى مى‌دانيم احكام و قوانين بر محور افراد دور نمى‌زند بلكه كل مردان را با كل زنان بايد سنجيد (دقت كنيد).
***
٤- تشويق به عفو
نكته ديگرى كه در آيه جلب توجه مى‌كند و از لفظ «مِنْ أَخِيْه» استفاده