تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧٥

٨٠ وَ قالُوا لَنْ تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّاماً مَعْدُودَةً قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِنْدَ اللَّهِ عَهْداً فَلَنْ يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ ما لا تَعْلَمُونَ
٨١ بَلى‌ مَنْ كَسَبَ سَيِّئَةً وَ أَحاطَتْ بِهِ خَطيئَتُهُ فَأُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فيها خالِدُونَ
٨٢ وَ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ أُولئِكَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ هُمْ فيها خالِدُونَ
ترجمه:
٨٠- و گفتند: «هرگز آتش دوزخ، جز چند روزى، به ما نخواهد رسيد». بگو: «آيا پيمانى از خدا گرفته‌ايد؟!- و خداوند هرگز از پيمانش تخلف نمى‌ورزد- يا چيزى را كه نمى‌دانيد به خدا نسبت مى‌دهيد»؟!
٨١- آرى، كسانى كه مرتكب گناه شوند، و آثار گناه، سراسر وجودشان را بپوشاند، آنها اهل آتشند؛ و جاودانه در آن خواهند بود.
٨٢- و آنها كه ايمان آورده، و كارهاى شايسته انجام داده‌اند، آنان اهل بهشتند؛ و هميشه در آن خواهند ماند.
تفسير:
بلندپروازى و ادعاهاى تو خالى!
قرآن در اينجا به يكى از گفته‌هاى بى‌اساس يهود كه آنان را به خود مغرور ساخته و سرچشمه قسمتى از انحرافات آنها شده اشاره كرده و به آن پاسخ