تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٢

خاطر همان سابقه تاريخى و وضع گذشته آنها بوده كه بت «اساف» و «نائله» بر آنها قرار داشت.
***
تفسير:
اعمال جاهلان نبايد مانع كار مثبت گردد
اين آيه با توجه به شرائط خاص روانى كه در شأن نزول گفته شد، نخست به مسلمانان خبر مى‌دهد كه: «صفا و مروه از شعائر و نشانه‌هاى خدا است» «إِنَّ الصَّفا وَ الْمَرْوَةَ مِنْ شَعائِرِ اللَّهِ».
و از اين مقدمه چنين نتيجه گيرى مى‌كند: «كسى كه حج خانه خدا يا عمره را به جا آورد گناهى بر او نيست كه به اين دو طواف كند» «فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلا جُناحَ عَلَيْهِ أَنْ يَطَّوَّفَ بِهِما».
هرگز نبايد اعمال بى‌رويه مشركان كه اين شعائر الهى را با بت‌ها آلوده كرده بودند از اهميت اين دو مكان مقدس بكاهد.
و در پايان آيه، مى‌فرمايد: «كسانى كه كار نيك به عنوان اطاعت خدا انجام دهند خداوند شاكر و عليم است» «وَ مَنْ تَطَوَّعَ خَيْراً فَإِنَّ اللَّهَ شاكِرٌ عَليمٌ».
در برابر اطاعت و انجام كار نيك به وسيله پاداش نيك، از اعمال بندگان تشكر مى‌كند، و از نيت‌هاى آنها به خوبى آگاه است، مى‌داند چه كسانى به بت‌ها علاقمندند و چه كسانى از آنها بيزار!
***
نكته‌ها:
١- «صفا» و «مروه»
«صفا» و «مروه» نام دو كوه كوچك در «مكّه» است كه امروز بر اثر توسعه