تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩

٧ صِراطَ الَّذينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ
ترجمه:
٧- راه كسانى كه آنان را مشمول نعمت خود ساختى، نه كسانى كه بر آنان غضب كردى و نه گمراهان!
تفسير:
دو خط انحرافى!
اين آيه در حقيقت تفسير روشنى است براى «صراط مستقيم» كه در آيه قبل خوانديم، مى‌گويد: «مرا به راه كسانى هدايت فرما كه آنان را مشمول انواع نعمت‌هاى خود قرار دادى (نعمت هدايت، نعمت توفيق، نعمت رهبرى مردان حق و نعمت علم و عمل و جهاد و شهادت) آنها كه نه بر اثر اعمال زشت، و انحراف عقيده غضب تو دامنگيرشان شد و نه جاده حق را رها كرده و در بيراهه‌ها گمراه و سرگردان مانده‌اند» «صِراطَ الَّذينَ أَنْعَمْتَ عَلَيْهِمْ غَيْرِ الْمَغْضُوبِ عَلَيْهِمْ وَ لَا الضَّالِّينَ».
در حقيقت چون ما آشنائى كامل به راه و رسم هدايت نداريم، خدا به ما دستور مى‌دهد كه در اين آيه طريق و خط پيامبران و نيكوكاران كه مشمول نعمت و الطاف او شده‌اند را بخواهيم.
و نيز به ما هشدار مى‌دهد كه در برابر شما هميشه دو خط انحرافى قرار دارد، خط «مغضوب عليهم» و خط «ضالين» كه به زودى به تفسير اين دو آشنا خواهيم شد.
***