تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٣٤

فجر شروع و به شب ختم مى‌شود.
سرانجام به چهارمين و آخرين حكم پرداخته مى‌گويد: «هنگامى كه در مساجد مشغول اعتكاف هستيد با زنان آميزش نكنيد» «وَ لاتُبَاشِرُوهُنَّ وَ أَنْتُمْ عاكِفُونَ فِي الْمَساجِدِ».
بيان اين حكم، مانند استثنائى است براى حكم گذشته؛ زيرا به هنگام اعتكاف كه حد اقل مدت آن سه روز است روزه مى‌گيرند اما در اين مدت نه در روز حق آميزش جنسى با زنان دارند و نه در شب.
در پايان آيه، اشاره به تمام احكام گذشته كرده، چنين مى‌گويد: «اينها مرزهاى الهى است به آن نزديك نشويد» «تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها».
زيرا نزديك شدن به مرز، وسوسه‌انگيز است، و گاه سبب مى‌شود انسان از مرز بگذرد و در گناه بيفتد.
آرى، «اين چنين خداوند آيات خود را براى مردم روشن مى‌سازد، شايد پرهيزگارى پيشه كنند» «كَذلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ».
***
نكته‌ها:
١- مرزهاى الهى
همان گونه كه در آيات فوق بعد از ذكر قسمت‌هائى از احكام روزه و اعتكاف، خوانديم از اين احكام تعبير به «مرزهاى الهى» شده است، مرز ميان حلال و حرام مرز ميان ممنوع و مجاز، و جالب اين كه نمى‌گويد، از مرزها نگذريد، مى‌گويد: به آن نزديك نشويد؛ چرا كه نزديك شدن به مرز وسوسه‌انگيز است و گاه سبب مى‌شود بر اثر طغيان شهوات و يا گرفتار شدن به اشتباه، انسان از آن بگذرد.