١٨٦ وَ إِذا سَأَلَكَ عِبادي عَنِّي فَإِنِّي قَريبٌ أُجيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذا دَعانِ فَلْيَسْتَجيبُوا لي‌ وَ لْيُؤْمِنُوا بي‌ لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ
ترجمه:
١٨٦- و هنگامى كه بندگان من، از تو درباره من سؤال كنند، (بگو:) من نزديكم! دعاى دعاكننده را، به هنگامى كه مرا مى‌خواند، پاسخ مى‌گويم! پس بايد دعوت مرا بپذيرند، و به من ايمان بياورند، تا راه يابند (و به مقصد برسند)!
شأن نزول:
كسى از پيامبر پرسيد: آيا خداى ما نزديك است تا آهسته با او مناجات كنيم؟
يا دور است تا با صداى بلند او را بخوانيم؟ آيه فوق نازل شد (و به آنها پاسخ داد كه خدا به بندگانش نزديك است). «١»
***
تفسير:
سلاحى به نام دعا و نيايش
از آنجا كه يكى از وسائل ارتباط بندگان با خدا مسأله دعا و نيايش است به دنبال ذكر بخش مهمى از احكام اسلام در آيات گذشته، آيه مورد بحث، از دعا سخن مى‌گويد، و با اين كه يك برنامه عمومى براى همه كسانى كه مى‌خواهند با