از بيمارى‌ها زياده روى در خوردن غذاهاى مختلف است، چون مواد اضافى، جذب نشده به صورت چربى‌هاى مزاحم در نقاط مختلف بدن، يا چربى و قند اضافى در خون باقى مى‌ماند، اين مواد اضافى، در لابلاى عضلات بدن در واقع لجن‌زارهاى متعفنى براى پرورش انواع ميكروب‌هاى بيمارى‌هاى عفونى است، و در اين حال، بهترين راه براى مبارزه با اين بيمارى‌ها نابود كردن اين لجن‌زارها از طريق امساك و روزه است!.
روزه زباله‌ها و مواد اضافى و جذب نشده بدن را مى‌سوزاند، و در واقع بدن را «خانه تكانى» مى‌كند.
به علاوه يك نوع استراحتِ قابل ملاحظه براى دستگاه‌هاى گوارشى و عامل مؤثرى براى سرويس كردن آنها است، و با توجه به اين كه اين دستگاه از حساس‌ترين دستگاه‌هاى بدن است و در تمام سال به طور دائم مشغول كار است، اين استراحت براى آنها نهايت لزوم را دارد.
بديهى است، شخص روزه‌دار، طبق دستور اسلام به هنگام «افطار» و «سحور» نبايد در غذا افراط و زياده روى كند، تا از اين اثر بهداشتى نتيجه كامل بگيرد، در غير اين صورت ممكن است نتيجه بر عكس شود.
الكسى سوفورين دانشمند روسى در كتاب خود مى‌نويسد:
«درمان از طريق روزه، فائده ويژه‌اى براى درمان كم خونى، ضعف روده‌ها التهاب بسيط و مزمن، دمل‌هاى خارجى و داخلى، سل، اسكليروز، روماتيسم، نقرس، استسقاء، نوراستنى، عِرْق النساء، خراز (ريختگى پوست)، بيمارى‌هاى چشم، مرض قند، بيمارى‌هاى جلدى، بيمارى‌هاى كليه، كبد و بيمارى‌هاى ديگر دارد.
معالجه از طريق امساك اختصاص به بيمارى‌هاى فوق ندارد، بلكه بيمارى‌هائى كه مربوط به اصول جسم انسان است و با سلول‌هاى جسم آميخته