در مقابل آن همه نعمت‌ها كه به شما بخشيده شكرگزارى كنيد.
قابل توجه اين كه: مسأله شكرگزارى را با كلمه «لَعَلَّ» آورده است، ولى مسأله بزرگداشت پروردگار را به طور قاطع ذكر كرده، اين تفاوت تعبير، ممكن است به خاطر اين باشد كه انجام اين عبادت (روزه) به هر حال تعظيم مقام پروردگار است، اما شكر، كه همان صرف كردن نعمت‌ها در جاى خود و بهره‌گيرى از آثار و فلسفه‌هاى عملى روزه است، شرائطى دارد كه تا آن شرائط حاصل نشود انجام نمى‌گيرد، و مهم‌ترين آن شرائط، اخلاص كامل و شناخت حقيقت روزه و آگاهى از فلسفه‌هاى آن است.
***
نكته‌ها:
١- اثرات روزه
الف- اثرات تربيتى
روزه ابعاد گوناگونى دارد، و آثار فراوانى از نظر مادى و معنوى در وجود انسان مى‌گذارد، كه از همه مهم‌تر «بعد اخلاقى» و فلسفه تربيتى آن است.
از فوائد مهم روزه اين است كه: روح انسان را «تلطيف»، و اراده انسان را «قوى»، و غرائز او را «تعديل» مى‌كند.
روزه‌دار بايد در حال روزه با وجود گرسنگى و تشنگى از غذا و آب و همچنين لذت جنسى چشم بپوشد، و عملًا ثابت كند او همچون حيوان، در بند اصطبل و علف نيست، او مى‌تواند زمام نفس سركش را به دست گيرد، و بر هوس‌ها و شهوات خود مسلط گردد.
در حقيقت، بزرگ‌ترين فلسفه روزه همين اثر روحانى و معنوى آن است، انسانى كه انواع غذاها و نوشابه‌ها را در اختيار دارد و هر لحظه تشنه و گرسنه شد به سراغ آن مى‌رود، همانند درختانى است كه در پناه ديوارهاى باغ بر لب نهرها