تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٦٦
نامطلوبى دارد؛ چرا كه از سنتهاى شرك و بتپرستى است و تجديد كننده خاطره آنها.
***
٢- تكرار و تأكيد
تحريم موضوعات چهارگانه فوق در چهار سوره از قرآن ذكر شده است كه دو مورد از آن در «مكّه» (انعام- ١٤٥ و نحل- ١١٥) و دو مورد آن در «مدينه» نازل شده است (بقره- ١٧٣ آيه مورد بحث و مائده- ٣).
چنين به نظر مىرسد: نخستين بار اوائل بعثت بود كه تحريم اين گوشتهاى حرام اعلام شد، دومين بار اواخر اقامت پيامبر صلى الله عليه و آله در «مكّه»، و سومين بار در اوائل هجرت در «مدينه»، و بالاخره چهارمين بار در اواخر عمر پيامبر در سوره «مائده» كه از آخرين سورههائى است كه بر پيامبر نازل شده.
اين طرز نزول آيات كه بىسابقه يا كم سابقه است، به خاطر اهميت اين موضوع و خطرات جسمى و روحىِ فراوان آن است و نيز به خاطر آلودگى زياد مردم آن روز، به آن بوده است.
***
٣- استفاده از خون براى تزريق
شايد نياز به توضيح نداشته باشد كه منظور از تحريم خون، در آيه فوق تحريم خوردن آن است، بنابراين استفادههاى معقول ديگر، مانند تزريق خون براى نجات جان مجروحان و بيماران، و مانند آن هيچ اشكالى ندارد، حتى دليلى بر تحريم خريد و فروش خون در اين موارد در دست نيست؛ چرا كه استفادهاى است عقلائى و مشروع و مورد نياز عمومى.
***