تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٥٧

١٧٢ يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ وَ اشْكُرُوا لِلَّهِ إِنْ كُنْتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ
١٧٣ إِنَّما حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَ الدَّمَ وَ لَحْمَ الْخِنْزيرِ وَ ما أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ باغٍ وَ لا عادٍ فَلا إِثْمَ عَلَيْهِ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ
ترجمه:
١٧٢- اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از نعمت‌هاى پاكيزه‌اى كه به شما روزى داده‌ايم، بخوريد و شكر خدا را به جا آوريد؛ اگر او را پرستش مى‌كنيد!
١٧٣- خداوند، تنها (گوشت) مردار، خون، گوشت خوك و آنچه را نام غير خدا به هنگام ذبح بر آن گفته شود، حرام كرده است. (ولى) آن كس كه مجبور شود، در صورتى كه ستمگر و متجاوز نباشد، گناهى بر او نيست؛ خداوند آمرزنده و مهربان است.
تفسير:
طيبات و خبائث
از آنجا كه قرآن در مورد انحرافات ريشه‌دار، از روش تأكيد و تكرار در لباس‌هاى مختلف استفاده مى‌كند، در اين آيات بار ديگر به مسأله تحريم بى‌دليل پاره‌اى از غذاهاى حلال و سالم در عصر جاهليت به وسيله مشركان باز مى‌گردد، منتهى روى سخن را در اينجا به مؤمنان مى‌كند در حالى كه در آيات گذشته روى سخن به همه مردم بود.
مى‌فرمايد: «اى افرادى كه ايمان آورده‌ايد از نعمت‌هاى پاكيزه كه به شما روزى داده‌ايم بخوريد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا كُلُوا مِنْ طَيِّباتِ ما رَزَقْناكُمْ».