تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٣٦

فوائد سرشارشان امكان‌پذير نيست «١» و در نتيجه اينها نيز آيتى است براى ذات پاك او.
عجب اين كه امروز نه تنها با پيدايش وسائل موتورى از عظمت اين معنى كاسته نشده كه به مراتب بر عظمت آن افزوده شده است؛ چرا كه هنوز مهم‌ترين وسيله نقليه بشر كشتى‌هاى غول پيكرى هستند كه گاهى به اندازه يك شهر وسعت دارند، و در آن، ميدان‌ها و مراكز تفريح و زمين بازى و حتى بازار وجود دارد و يا بر عرشه آن فرودگاه عظيمى است براى نشستن و برخاستن هواپيماهاى زياد.
٤- «و آبى كه خداوند از آسمان فرو فرستاده و به وسيله آن، زمين‌هاى مرده را زنده كرده و انواع جنبندگان را در آن گسترده است ...» «وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ مِنْ ماءٍ فَأَحْيا بِهِ الأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها وَ بَثَّ فيها مِنْ كُلِّ دابَّةٍ ...».
آرى دانه‌هاى حيات‌بخش باران و قطرات پرطراوت و با بركت اين آب تصفيه شده، طبيعى به هر جا مى‌ريزد، زندگى و حيات مى‌پاشد، و حركت و بركت و آبادى و نعمت، همراه خود مى‌آورد.
اين آب كه با نظام خاصى ريزش مى‌كند و آن همه موجودات و جنبندگانى كه از اين مايع بى‌جان، جان مى‌گيرند همه، پيام‌آور قدرت و عظمت او هستند.
٥- «و حركت دادن و وزش منظم بادها ...» «وَ تَصْريفِ الرِّياحِ ...».
كه نه تنها بر درياها مى‌وزند و كشتى‌ها را حركت مى‌دهند، بلكه سطح خشكى‌ها، كوه‌ها و دره‌ها و جلگه‌ها را جولانگاه خود قرار داده‌اند، گاهى