تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٢٤

و حق را اظهار كنند، من نيز بازگشت به رحمت مى‌كنم و مواهبى را كه قطع كرده بودم مجدداً به آنها مى‌بخشم.
جالب اين كه نمى‌گويد: شما توبه كنيد تا توبه شما را پذيرا شوم مى‌گويد:
«شما باز گرديد من نيز باز مى‌گردم» و فرق ميان اين دو تعبير روشن است.
به علاوه هر يك از كلمات جمله «وَ أَنَا التَّوَّابُ الرَّحيمُ» آن چنان مهرافشانى مى‌كند كه حسابى براى آن نيست.
توضيح اين كه تعبير «أَنَا» كه ضمير متكلم وحده است در مواردى به كار مى‌رود كه گوينده در مقام بيان رابطه مستقيم خود با شنونده مى‌باشد، مخصوصاً اگر شخص بزرگى بگويد: من خودم اين كار را براى شما مى‌كنم بسيار فرق دارد، تا بگويد ما چنين خواهيم كرد، لطف و محبتى كه در تعبير اول نهفته است بر هيچ كس پوشيده نيست.
كلمه «تَوَّاب» نيز صيغه مبالغه است و به معنى كسى است كه بسيار بازگشت كننده مى‌باشد، اين تعبير، آن چنان روح اميد در انسان مى‌دمد كه پرده‌هاى يأس و نوميدى را از آسمان جان او به كلى كنار مى‌زند، به خصوص اين كه با كلمه «رَحِيم» كه اشاره به رحمت ويژه پروردگار است، همراه شده.
***
نكته‌ها:
١- مفاسد كتمان حق
موضوعى كه از دير زمان باعث حق‌كشى‌هاى فراوان در جوامع انسانى گرديده، و اثرات مرگبار آن تا امروز هم ادامه دارد، مسأله كتمان حق است، آيات فوق، گر چه در حادثه خاصى نازل شده ولى- همان گونه كه گفتيم- بدون شك حملات آن متوجه همه كسانى است كه سهمى در اين كار دارند.