تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦١٧
امروز در اثر فعاليتهاى پىگير پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله شب و روز در دامنهاش بانگ «لا إِلهَ إِلَّا اللَّه» طنينانداز است.
كوه صفا حق دارد به خود ببالد و بگويد: من اولين پايگاه تبليغات پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله بودم، هنگامى كه شهر «مكّه» در ظلمت شرك فرو رفته بود، آفتاب هدايت از من طلوع كرد، شما كه امروز سعى صفا و مروه مىكنيد به خاطر داشته باشيد اگر امروز هزاران نفر در كنار اين كوه دعوت پيغمبر صلى الله عليه و آله را اجابت كردهاند روزگارى بود كه پيغمبر در بالاى اين كوه مردم را به خدا دعوت مىكرد اما كسى او را اجابت نمىنمود.
شما نيز در راه حق گامى برداريد و اگر از كسانى كه اميد استقبال داريد، جوابى نيافتيد مأيوس نشويد و به كار خود همچنان ادامه دهيد.
سعى صفا و مروه به ما مىگويد: قدر اين آئين و مركز توحيد را بدانيد افرادى خود را تا لب پرتگاه مرگ رساندند تا اين مركز توحيد را تا امروز براى شما حفظ كردند.
به همين دليل، خداوند بر هر فردى از زائران خانهاش واجب كرده با لباس، وضع مخصوص و عارى از هر گونه امتياز و تشخص هفت مرتبه براى تجديد آن خاطرهها بين اين دو كوه را بپيمايد.
كسانى كه در اثر كبر و غرور حاضر نبودند حتى در معابر عمومى قدم بر دارند و ممكن نبود در خيابانها به سرعت راه بروند، در آنجا بايد به خاطر امتثال فرمان خدا گاهى آهسته و زمانى «هروله كنان» با سرعت پيش بروند و بنا به روايات متعدد، اينجا مكانى است كه دستوراتش براى بيدار كردن متكبران است!. «١»