«مسجد الحرام» در ضلع شرقى مسجد، در سمتى كه حجر الاسود و مقام حضرت ابراهيم عليه السلام قرار دارد، واقع شده‌اند.
اين دو كوه كوچك به فاصله تقريباً ٤٢٠ متر در برابر يكديگر قرار دارند و اكنون اين فاصله به صورت سالن عظيم سرپوشيده‌اى درآمده كه حجاج در زير سقف آن به سعى مى‌پردازند، ارتفاع كوه صفا پانزده متر و مروه هشت متر است.
دو لفظ «صفا» و «مروه» گر چه فعلًا نام اين دو كوه است (و به اصطلاح عَلَم مى‌باشد) اما در لغت «صفا» به معنى سنگ محكم و صافى است كه با خاك و شن آميخته نباشد و «مروه» به معنى سنگ محكم و خشن است.
«شَعائِر» جمع «شعيره» به معنى علامت است و «شعائر اللّه» علامت‌هائى است كه انسان را به ياد خدا مى‌اندازد و خاطره‌اى از خاطرات مقدس را در نظرها تجديد مى‌كند.
«إِعْتَمَرَ» از ماده «عمره» در اصل به معنى قسمت‌هاى اضافى است كه به ساختمان ملحق مى‌كنند، و باعث تكامل آن مى‌شود، اما در اصطلاح شرع به اعمال مخصوصى گفته مى‌شود كه بر مراسم حج افزوده مى‌گردد (و گاهى نيز به طور جداگانه تحت نام «عمره مفرده» انجام مى‌گيرد) البته عمره از جهات زيادى با حج شباهت دارد، و تفاوت آن نيز كم نيست.
***
٢- قسمتى از اسرار سعى «صفا» و «مروه»
درست است كه خواندن و شنيدن تاريخ زندگى مردان بزرگ انسان را به سوى خط آنها سوق مى‌دهد، ولى راه صحيح‌تر و عميق‌ترى نيز وجود دارد، و آن مشاهده صحنه‌هائى است كه مردان خدا در آنجا به مبارزه برخاسته‌اند و ديدن مراكزى است كه وقايع اصلى در آنجا اتفاق افتاده است.