تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٩٧

١٥٥ وَ لَنَبْلُوَنَّكُمْ بِشَيْ‌ءٍ مِنَ الْخَوْفِ وَ الْجُوعِ وَ نَقْصٍ مِنَ الأَمْوالِ وَ الأَنْفُسِ وَ الثَّمَراتِ وَ بَشِّرِ الصَّابِرينَ
١٥٦ الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ
١٥٧ أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ
ترجمه:
١٥٥- قطعاً همه شما را با چيزى از ترس، گرسنگى و كاهش در مال‌ها وجان‌ها و ميوه‌ها آزمايش مى‌كنيم؛ و بشارت ده به استقامت‌كنندگان!
١٥٦- آنها كه هر گاه مصيبتى به ايشان مى‌رسد، مى‌گويند: «ما از آن خدائيم؛ و به سوى او باز مى‌گرديم»!
١٥٧- اينها، همانها هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده؛ و آنها هدايت‌يافتگان هستند!
تفسير:
جهان صحنه آزمايش الهى است
بعد از ذكر مسأله شهادت در راه خدا، و زندگى جاويد شهيدان، و همچنين مسأله صبر و شكر كه هر كدام يكى از چهره‌هاى آزمايش‌هاى الهى است، در اين آيه به مسأله «آزمايش به طور كلى» و چهره‌هاى گوناگون آن اشاره مى‌كند و به عنوان يك امر قطعى و تخلف‌ناپذير مى‌فرمايد: «به طور مسلّم ما همه شما را با امورى همچون ترس، گرسنگى، زيان مالى و جانى و كمبود ميوه‌ها آزمايش