تفسير:
شهيدان زنده‌اند ...
از آنجا كه در آيات گذشته سخن از تعليم و تربيت و ذكر و شكر بود، و با توجه به معنى بسيار وسيعى كه اين مفاهيم دارند، و غالب دستورات دينى را در بر مى‌گيرند در اولين آيه مورد بحث، سخن از صبر و پايدارى به ميان مى‌آورد، كه بدون آن، مفاهيم گذشته هرگز تحقق نخواهد يافت.
نخست مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد از صبر و نماز كمك بگيريد» «يا أَيُّهَا الَّذينَ آمَنُوا اسْتَعينُوا بِالصَّبْرِ وَ الصَّلاةِ».
و با اين دو نيرو (استقامت و توجه به خدا) به جنگ مشكلات و حوادث سخت برويد كه پيروزى از آن شما است؛ «زيرا خداوند با صابران است» «إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرينَ».
به عكس آنچه بعضى تصور مى‌كنند، «صبر» هرگز به معنى تحمل بدبختى‌ها و تن دادن به ذلت و تسليم در برابر عوامل شكست نيست، بلكه صبر و شكيبائى به معنى پايدارى و استقامت در برابر هر مشكل و هر حادثه است.
لذا بسيارى از علماى اخلاق براى «صبر» سه شاخه ذكر كرده‌اند:
صبر بر اطاعت، يعنى مقاومت در برابر مشكلاتى كه در راه طاعت وجود دارد.
صبر بر معصيت، يعنى ايستادگى در برابر انگيزه‌هاى گناه و شهوات سركش و طغيانگر.
و صبر بر مصيبت، يعنى پايدارى در برابر حوادث ناگوار و عدم خود باختگى و شكست روحى و ترك جزع و فزع.
كمتر موضوعى را مى‌توان در قرآن يافت كه مانند «صبر» تكرار و مورد