كنى، مسلماً از ستمگران خواهى بود» «وَ لَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْواءَهُمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ إِنَّكَ إِذاً لَمِنَ الظَّالِمينَ».
در قرآن، نظير اين گونه خطاب‌ها كه به صورت قضاياى شرطيه است نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله مكرر ديده مى‌شود و هدف آن در واقع سه چيز است:
نخست اين كه همگان بدانند: در قوانين الهى هيچ گونه تبعيض و تفاوتى در ميان مردم نيست، و حتى پيامبران نيز مشمول اين قوانين هستند، بنابراين، اگر به فرض محال، پيامبر صلى الله عليه و آله هم انحرافى از حق پيدا كند، مشمول كيفر پروردگار خواهد شد، هر چند چنين فرضى در مورد پيامبران با آن ايمان و علم سرشار و مقام تقوا و پرهيزكارى امكان‌پذير نيست، (و به اصطلاح قضيه شرطيه دلالت بر وجود شرط نمى‌كند).
ديگر اين كه ساير مردم حساب خود را كاملًا برسند و بدانند جائى كه پيامبر چنين است، آنها بايد چگونه مراقب مسئوليت‌هاى خويش باشند، و هرگز نبايد تسليم تمايلات انحرافى دشمنان و جار و جنجال‌هاى آنها شوند.
سوم اين كه روشن شود: پيامبر نيز از خود اختيار هيچ گونه تغيير و دگرگونى در احكام خدا را ندارد و به اصطلاح چنان نيست كه بشود با او كنار آيند و سازش كنند، بلكه او هم بنده‌اى است سر بر فرمان پروردگار.
***