اينها پيش از آن كه ما به آنها ياد دهيم اصلًا از امر قبله سر در نمى‌آوردند!، قبول قبله ما دليل بر قبول مذهب ما است!
و مانند اينها ...
در آيه مورد بحث، به اين امر اشاره شده و فرمان تغيير قبله در آن صادر گرديده است مى‌فرمايد: «ما نگاه‌هاى انتظارآميز تو را به آسمان (مركز نزول وحى) مى‌بينيم» «قَدْ نَرى‌ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّماءِ».
«اكنون تو را به سوى قبله‌اى كه از آن راضى خواهى بود باز مى‌گردانيم» «فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضاها».
«هم اكنون صورت خود را به سوى مسجد الحرام و خانه كعبه بازگردان» «فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ».
نه تنها در «مدينه»، «هر جا باشيد، روى خود را به سوى مسجد الحرام كنيد» «وَ حَيْثُ ما كُنْتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ».
مى‌دانيم: اين تغيير قبله- طبق روايات- در حال نماز ظهر بود، و در يك لحظه حساس و چشمگير انجام گرفت، پيك وحى خداوند، بازوان پيامبر صلى الله عليه و آله را گرفته و از «بيت المقدس» به سوى «كعبه» بر گردانيد، «١» و فوراً مسلمانان صفوف خود را تغيير دادند، حتى در روايتى مى‌خوانيم: زن‌ها جاى خود را به مردان و مردان جاى خود را به زنان دادند «٢» (بيت المقدس تقريباً در سمت شمال مدينه بود، در حالى كه كعبه درست در سمت جنوب آن قرار داشت).
جالب اين كه تغيير قبله يكى از نشانه‌هاى پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله در كتب پيشين