چيزى بر علم و دانش او نمى‌افزايد، بلكه آنچه قبلًا مى‌دانسته به اين ترتيب پياده مى‌شود و به اين مى‌ماند كه شخص معمارى نقشه ساختمانى را طرح كند و از تمام جزئيات آن قبل از وجودش آگاه باشد و سپس آن نقشه را تدريجاً پياده كند، هنگامى كه معمار مزبور تصميم بر پياده كردن قسمتى از نقشه ساختمان را مى‌گيرد، مى‌گويد اين كار را به خاطر اين مى‌كنم تا آنچه را در نظر داشته‌ام ببينم، يعنى مى‌خواهم نقشه علمى خود را «جامه عمل» بپوشانم (بدون شك علم خدا با بشر- چنان كه در بحث صفات خداوند گفته‌ايم- تفاوت بسيار دارد، منظور ذكر مثالى براى روشن شدن بحث است) جمله «وَ إِنْ كانَتْ لَكَبيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذينَ هَدَى اللَّهُ» بازگو كننده اين حقيقت است كه خلاف عادت قدم بر داشتن و تحت تأثير احساسات بى‌جا قرار نگرفتن، كار بسيار مشكلى است مگر براى كسانى كه به راستى به خدا ايمان داشته، و تسليم فرمان او باشند.
***